Pasen

Pasen komt er aan,
Zoals ieder jaar,
Laten we dit niet voorbijgaan,
Zonder elkaar,
Chocolade-eieren te schenken,
En de verrijzenis van Jezus te herdenken...
Kinderen maken nestjes van stro,
En zitten binnen in huis te hopen,
Op een hoop paaseitjes, sowieso,
En komen dan aangelopen,
Wanneer ze de paashaas,
Zien dartelen in de tuin,
Tussen de dahlia's en de acacia's,
Met zijn lange oren, zo bruin...
De klokken vliegen over,
En de kinderen achterover,
Bij het vinden van al die chocolade,
Waarmee de enige, echte paashaas hen overlaadde!

Huidige waardering: 4.12 uit 27 stemmen
Dit gedicht is ingezonden door Kelly
Stemmen!

Hierboven kun je dit gedicht een waardering geven. Het aantal punten loopt van 1 tot 10, waarbij 1 heel slecht is en 10 heel goed. Klik je op stemmen, dan wordt je stem verzonden en ga je naar het volgende gedicht.

Printbare versie

Volgende gedicht: Pasen, wat zegt het een mens nog
Vorige gedicht: Klokken van Rome

© 2008 - 2015 Jan Hengeveld.